NICKENIK is een Mannschaft-voorstelling over mentale gezondheid voor iedereen die 14 is en ooit 14 was. Met veel zorg voor het thema, bakken humor, snedige snelle dialogen en met muziek.
Nick is door ‘de Andere’ meegesleurd in een bunker. Gegijzeld. Al lang. Hoe lang is onduidelijk. Hij zit er al zo lang dat hij dat niet meer weet sinds wanneer, noch waarom. Nick heeft het lastig met de Andere, die weet alles beter, is heel onvoorspelbaar en speelt altijd de baas, behandeld Nick als een stuk vuil.
Maar dan ineens, uit het niets, zoals dat enkel in theater kan, is Zij daar. Zij. Daar. In die bunker. Het is onmogelijk dat Zij er is, de bunker is immers hermetisch afgesloten van de buitenwereld. Alles is ineens anders met Zij erbij. Zij dringt tot Nick door en maakt de gijzeling zichtbaar. Door wie Zij is, wat ze doet, de vragen die ze stelt, zet ze de deur van de bunker op een kier.
De Mannschaft maakt toegankelijk teksttheater voor jongvolwassenen. Dankzij hun vlotte, dynamische stijl en gevatte humor vinden ze makkelijk ingang bij deze doelgroep. Thematisch kiezen ze telkens voor een actueel thema. De personages zijn zelf ook jonge mensen, wat zorgt voor een herkenbaarheid bij de tieners in de zaal.
Nick en ik zijn twee handen op één buik
Wij doen alles samen.
Wij eten samen,
Wij maken samen muziek,
Wij overleven samen.
Wij zitten samen in deze bunker.
Diep onder de grond.
Want de wereld is vergaan.
Denken we.
Een vulkaanuitbarsting?
Een nucleaire oorlog?
Een komeet?
Wie zal het zeggen.
Iets heel dramatisch in ieder geval.
Met veel bloed en geschreeuw en ontploffingen.
Of een wereldwijde epidemie zonder vaccin ofzo.
Soit. ‘Doet er eigenlijk niet toe', zegt Nick.
‘Niks doet er toe, zolang de deur van deze bunker maar dicht blijft', zegt Nick.
Nick weet veel. Al goed.
Ik weet niet zo veel.
Ik ben vooral bang.
Nick niet, zegt hij. Maar ik weet dat dat niet waar is.
Ik ken hem zo goed, dat ik weet wat hij denkt en voelt.
Denk ik.
