The Love Behind My Eyes

Biografie

Ali Chahrour (Beiroet, 1989) is geboren én getogen in Libanon. Hij groeit op bij een alleenstaande moeder in een land waar het nooit echt rustig is. Het zorgt ervoor dat hij een tomeloos respect heeft voor moeders en vrouwen. ‘Ik kom uit een familie omringd door sterke vrouwen. Mijn moeder heeft me opgevoed toen mijn vader twintig jaar geleden overleed. Er waren veel krachtige verhalen, vooral van de moeders in mijn familie.’ Dat vertelt hij tijdens een interview met het Singaporese online-kunstennieuwskanaal Bakchormeeboy.

Chahrour wordt door de internationale danswereld op handen gedragen om zijn bijzonder tedere en poëtische danstaal. Maar hij weigert zijn land los te laten. Hij maakt er een punt van om zijn werk in Libanon te maken én te tonen. ‘Elke uitvoering is een nieuwe strijd, en niets wordt als vanzelfsprekend beschouwd. Elke prestatie die we behalen is een kleine overwinning voor mij en mijn team’, legt hij in datzelfde interview uit. ‘Voor mij is theater en performance mijn enige vorm van communicatie die me soms menselijk laat voelen — ademen, zweten en ideeën direct delen met een publiek’, aldus Chahrour.

Die ‘vorm van communicatie’ wordt gekenmerkt door trilogieën. ‘Ik ben begonnen met werken aan trilogieën omdat er thema's zijn die ik wil aanpakken over meerdere uitvoeringen verspreid over vier of vijf jaar — om te bestuderen, onderzoek te doen en samen te werken met verschillende mensen aan één groot thema, zoals dood, liefde en nu angst.’, vertelde hij in het gesprek met Bakchormeeboy.

Toelichting

‘Als ik sterf, moet je leven om mijn verhaal te vertellen.’

• Chahrour is een van de meest gewaardeerde en integere danskunstenaars uit Libanon.
• Hij deelt zijn werk graag op in trilogieën om zo een thema te kunnen uitspitten.
• De voorstelling The Love Behind My Eyes is het slotstuk van de trilogie over de liefde.

Sinds 2014 bouwt Ali Chahrour aan een indrukwekkend oeuvre dat zindert van dansante tederheid én van engagement. Chahrour spit universele thema’s uit, trilogie na trilogie. Hij verbindt daarbij het persoonlijke, kleine bestaan van een individu consequent aan de wereld waarin dat individu leeft.

In 2014 trapte hij zijn trilogie rond rouwrituelen af met Fatmeh. Nadien volgen Leila's Death (2015) en May He Rise and Smell the Fragrance (2017). In 2019 opent hij zijn trilogie rond de liefde met Night / Layl. Nadien volgt Told by My Mother (2021) – een ode aan onvoorwaardelijke moederliefde in tijden van oorlog – en The Love Behind My Eyes (2022).

Op dit moment reist zijn voorstelling When I Saw The Sea, over de uitbuiting van vrouwelijke migranten in zijn land, door Europa.

Pleidooi voor elke liefde

‘Als ik sterf, moet je leven om mijn verhaal te vertellen’, dat was het verzoek – en de openingsregel van een van de belangrijkste gedichten – van de Palestijnse professor, schrijver, dichter en activist Refaat Alareer die in december 2023 overleed tijdens een Israëlische aanval op Noord-Gaza.
Het verzoek neemt  Ali Chahrour zeer ter harte. Het is hem zowat op het lijf geschreven. Bijna letterlijk. Al dansend belichaamt hij verhalen en gevoeligheden die hij wil aankaarten en uit de taboesfeer halen.

Een van die verhalen is de tragische levensgeschiedenis van de dichter Mohamed Bin Daoud. De man leefde in de negende eeuw, in wat nu Irak is. Hij was de zoon van een islamitisch theoloog en werd streng religieus opgevoed. Hij ontplooide zich tot een vroom, verstandig man die doceerde aan rechtenstudenten en teksten over religie en poëzie schreef. Maar die vrome levenshouding kon niet vermijden dat hij verliefd werd op de knappe Mohamed Bin Jamea. Helaas bleef zijn liefde – toen een strikt verboden liefde – onbeantwoord. En dat werd Mohamed Bin Daoud uiteindelijk fataal.

Mohamed Bin Daoud schreef over die liefde. In zijn verzameld werk Kitāb al-Zahrah ofwel Het Boek van de Bloem  staat een cyclus van 109 liefdesgedichten genaamd baʿḍ ahl hādhā al-ʿaṣr ofwel Een Man van Onze Tijd. In die gedichten vertelt Bin Daoud op een even tedere als sensuele manier over de passie tussen twee mannen.

Die literaire tederheid vertaalt Ali Chahrour naar dans. Anno 2026 inspireert het werk van Mohamed Bin Daoud hem tot het maken van een voorstelling die als een lyrisch pleidooi geldt om élke vorm van liefde te omarmen, figuurlijk en letterlijk. Chahrour danst de voorstelling zelf, samen met Chadi Aoun. Niettegenstaande de voorstelling een dansduet is, staan de twee niet alleen op de scène.

Geboren performster én rouwzangeres als kompaan

Het duo deelt het podium met een zangeres. Hiervoor werd samengewerkt met de Libanese zangeres en dansers Leila Chahrour. Zij is de nicht van Chahrours vader. Als kind was Ali Chahrour bang van haar. Omdat het voor hem leek alsof zij – als professionele rouwzangeres – de dood belichaamde. Voor het tweede luik van zijn trilogie over rouwrituelen, genaamd Leila’s Death, werkte hij een eerste keer met haar samen. Haar verbluffende zang- en danstalent maken haar tot een geboren en bijzonder intrigerende performer. Nadien werkt ze ook mee aan Told by my mother, het tweede luik van Chahrours trilogie over de liefde. En ook aan die The Love Behind My Eyes verleende ze haar verpletterende medewerking. Door gezondheidsredenen zal zij tijdens de voorstelling in Brugge niet aantreden. Haar rol wordt vertolkt door de even imposante, Frans-Syrische performster en zangeres Hala Omran die al eerder samenwerkte met Chahrour.

Omran zingt live fragmenten uit de gedichten van Mohamed Ben Daoud. De zorgzaamheid waarmee Ben Daoud de woorden tot bloedmooie verzen schreef, wordt perfect weerspiegeld door Ali Chahrours elegante choreografie.

Pure tederheid wortelend in de geschiedenis

Ali Chahrour maakt – én danst – een langzame choreografie waarin ‘typische’ maar o zo rakende golven van koesterende bewegingen afwisselen met expressieve tableaus vivants die verwijzen naar iconische liefdesbeelden. Denk aan de piëta of aan de gekruisigde Jezus wiens voeten omhelsd worden door mensen die hem liefhebben.

Dit is de manier waarop Chahrour zijn stempel op de wereld wil drukken, en al dansend wil trachten om die wereld weer wat verdraagzamer, zachter, wijzer en vredelievender te maken.

Dansen als tedere daad van verzet tegen agresse

Ali Chahrour wil absoluut blijven leven in en werken vanuit (en over) Libanon. Maar dat is anno 2026 niet vanzelfsprekend. Het bezorgt hem zelfs een schuldgevoel tegenover zijn moeder, die alles voor hem deed en hem als kind beschermde én grootbracht tot de wijze, trotse, empathische man en kunstenaar die hij is. ‘Het is hartverscheurend om mijn moeder ouder te zien worden in deze tijd van onzekerheid en gebrek aan veiligheid, maar des te meer moeten we leren van elkaar te houden, voor elkaar te zorgen, elkaar te beschermen als alles uit de hand loopt’, aldus Chahrour in het interview met Bakchormeeboy.

En net daarom is The Love Behind Me Eyes niet alleen een parel van een voorstelling over de liefde. Maar tegelijkertijd ook – misschien zelfs bovenal – een even zacht als krachtig politiek statement.

Els Van Steenberghe


EXTRA –  Boeiend gesprek met Ali Charour -  en extra context bij het levensverhaal van Mohamed Bin Daoud - Theater Spektakel: The Love Death of Mohamad Bin Daoud

Cast & credits

Ali Chahrour: choreografie

Ali Chahrour & Chadi Aoun: dans

Hala Omran: zang

Abed Kobeissy: muziek

Guillaume Tesson: lichtontwerp & scenografie

Ali Assi: typografie

Chadi Aoun: art & design

Isabelle Aoun: copywriting

Hoda Jaffal: Franse vertaling

Kunstfest Weimar, Hammana Artist House, Houna center (Beirut), Culture Resource, Les Rencontres à l’échelle Festival - Marseill & Art Jameel: coproducenten