Cultuurcentrum Brugge
Kaat Pype

Long Day's Journey into Night

Zuidpool
di 21 mrt 23 20:00 - 22:00
di 21 mrt '23
20:00 - 22:00
  • di 21 mrt '23
    20:00 - 22:00
    MaZ - Magdalenastraat 27

In dit autobiografische drama probeert Eugene O’Neill in het reine te komen met de demonen uit zijn jeugd. Het stuk beschrijft één enkele dag uit het leven van het zwaar disfunctionele gezin Tyrone. In een zelfdestructief etmaal vechten de vier personages een met drank overgoten oorlog uit waarvan ze zelf weten dat hij niet te winnen valt. Een oorlog van de ziel. En niet onbelangrijk: een oorlog in taal.

In een gewaagde enscenering maakt Zuidpool van deze theaterklassieker een bikkelharde voorstelling die drijft op taal, monumentaal minimalisme en ijzersterke acteerprestaties.


Liefste,
Ik geef je het originele manuscript van een stuk over oud verdriet, geschreven in bloed en tranen. Een triest en ongepast geschenk, zo lijkt het, op een dag waarop wij ons geluk vieren. Maar jij zult het begrijpen. Voor mij is het een eerbetoon aan jouw liefde en tederheid die me het vertrouwen en de kracht gaven mijn eigen dood recht in de ogen te kijken en dit stuk te schrijven. Ik heb het geschreven met een diep medelijden, begrip en vergeving voor alle vier de gekwelde Tyrones. De afgelopen twaalf jaar, mijn liefste, waren een reis naar het licht, naar liefde. Je weet hoe dankbaar ik je ben en hoeveel ik van je hou.
Gene
Tao House
July 22, 1941.

Dit stond op het begeleidend briefje bij een bruine verzegelde envelop die Eugene O’ Neill aan zijn vrouw gaf op hun twaalfde huwelijksverjaardag, met de expliciete eis om de envelop pas vijfentwintig jaar na zijn dood te openen en het stuk nooit op te voeren. De geschiedenis besliste anders.

Long Day’s Journey into Night zou één van de hoogtepunten worden van de westerse theater van de twintigste eeuw. Twee jaar na zijn dood in 1953 ging Long Day’s Journey into Night tegen zijn wil in première in Stockholm en het werd vrijwel meteen beschouwd als zijn Magnum Opus. Het leverde hem in 1957, postuum dus, de Pulitzer Prize for Drama op (in 1936 kreeg hij al de Nobelprijs voor literatuur). Vanaf dan wordt het stuk wereldwijd opgevoerd en verfilmd.

Het stuk bevat dan ook alle ingrediënten om aanleiding te geven to prangende bewerkingen: De vader is een verbitterde alcoholistische acteur aan het einde van zijn carrière. De moeder is een gebroken vrouw met een morfineverslaving. De oudste zoon is een mislukte acteur met een cynische, beestachtige levensstijl. De jongste zoon (O’Neill zelf) is een gevoelige ziel met een zware longziekte die hij waarschijnlijk niet zal overleven. In een benauwende toxische sfeer proberen zij vat te krijgen op hun woede, hun teleurstelling in zichzelf en de ander, en hun spijt. Het is een allesverterende schreeuw om liefde van mensen die niet zonder elkaar kunnen leven, maar elkaar toch afknagen tot op het bot. Om elkaar uiteindelijk in de diepste ellende weer te vinden.

Voor Zuidpool is het nu dan ook hoog tijd om dit monument de eenentwintigste eeuw in te dragen in een verregaande adaptatie die het stuk zal terugbrengen tot zijn beenharde essentie zodat de woorden van O’Neill een veel universeler en tijdlozer karakter krijgen. Ook kiest Zuidpool er voor om nog een extra laag over dit gezinsdrama heen te leggen door acteurs te casten die elkaars taal niet spreken.

Elke speler zal spreken in zijn/ haar moedertaal die hij/ zij met niemand van de cast gemeen heeft. Dit vooral om de bittere taalstrijd die gevoerd gaat worden nog meer op scherp te zetten. Wat gebeurt er wanneer zelfs bloedverwanten elkaar niet meer kunnen of willen verstaan? Wat zetten we op het spel als we stoppen met luisteren naar de ander? Hoe te overleven in een verhakkeld gezin, waar iedereen elkaars kleinste kantjes kent en uitbuit.

Credits

Tekst: Eugene O’Neill
Regie en concept: Koen van Kaam en Jorgen Cassier
Met: Sofie Decleir, Atta Nasser, een zestigjarige Franstalige acteur en een vijfentwintigjarige Engelstalige acteur
Geluid: Jorgen Cassier